WAŻNY TEMAT: Polityczna egzekucja, która nie wyszła…

Miała być demonstracja większości. Miał być sygnał dyscyplinujący. Miał być finał sprawy, która od tygodni elektryzowała gminę Barciany. Zamiast tego była konsternacja, nerwowe konsultacje i zdjęcie projektu uchwały z porządku obrad. Próba wygaszenia mandatu Pawła Lizaka zakończyła się nie decyzją, lecz proceduralnym zderzeniem ze ścianą.

To nie był drobiazg techniczny. To była sprawa o najwyższej randze – odebranie mandatu radnemu wybranemu w wyborach powszechnych. W takich sytuacjach nie ma miejsca na improwizację ani wątpliwości formalne. Tymczasem wystarczyło naruszenie przepisów przy pracach Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, by cała konstrukcja prawna okazała się wadliwa.

Przez osiem tygodni – jak wynika z relacji z sesji – sztab ludzi analizował dokumenty, przygotowywał pisma, opinie i uzasadnienia. Energia rady została skierowana w jednym kierunku: doprowadzić do głosowania nad wygaszeniem mandatu. W tle pozostawały realne problemy gminy – zadłużenie, zobowiązania, inwestycje wymagające decyzji i nadzoru.

Efekt? Głosowania nie było.

Nie dlatego, że zabrakło woli politycznej. Nie dlatego, że ktoś zmienił ocenę sytuacji. Dlatego, że zabrakło elementarnej staranności proceduralnej.

To rodzi poważne pytania. Jeżeli w sprawie tak doniosłej jak wygaśnięcie mandatu popełniono błędy formalne, to jak wyglądała jakość pracy przy mniej spektakularnych sprawach – skargach, wnioskach, petycjach rozpatrywanych w ostatnich miesiącach? Kto ponosi odpowiedzialność za wadliwą opinię komisji? Gdzie był nadzór prawny?

Sprawa miała być dowodem na to, że rada „stoi na straży standardów”. Tymczasem stała się testem kompetencji. I ten test dla części kierownictwa rady wypadł niekorzystnie.

Nie chodzi o personalną satysfakcję kogokolwiek. Chodzi o zasadę. Jeżeli większość chce sięgać po najostrzejszy instrument wobec radnego – musi działać bezbłędnie. W przeciwnym razie pojawia się wrażenie, że prawo staje się narzędziem walki politycznej, a nie bezstronną normą.

W polityce lokalnej łatwo mówić o „przestrzeganiu prawa w granicach prawa”. Trudniej wykazać to w praktyce. Ta sesja pokazała, że między deklaracją a wykonaniem bywa przepaść.

Polityczna egzekucja nie doszła do skutku. Ale pozostawiła po sobie pytanie, które długo nie zniknie z lokalnej debaty: czy w Barcianach prawo jest tarczą chroniącą wspólnotę, czy narzędziem używanym wtedy, gdy ktoś staje się niewygodny?